Γενναριάτικο φεγγάρι

Βραδάκι. Στο βάθος της χιονισμένης χαράδρας απλώνεται η θάλασσα. Σκούρα. Σε πλήρη αντίθεση με το χιονισμένο τοπίο γύρω. Γαλήνια όμως. Έτσι τουλάχιστον φαίνεται από κει ψηλά. .. Από τα χίλια σχεδόν μέτρα υψόμετρο ίσα που την αγναντεύεις. Σα μια λίμνη που μόλις ετοιμάζεται να κοιμηθεί. Πίσω της ο ορίζοντας που διαμορφώνεται από τα ψηλά βουνά της απέναντι πλευράς. Σκοτεινός. Συννεφιασμένος. Ώσπου, ξαφνικά, κάτι σαν φωτοστέφανος αρχίζει σιγά σιγά να διαγράφεται στο βάθος. Που ολοένα γίνεται και πιο φωτεινός. Πιο έντονος. Πιο λαμπερός. Και να, ένας χρυσοπορτοκαλόχρωμος, εκτυφλωτικός σχεδόν, φωτεινός δίσκος αρχίζει να ξεπροβάλει από την πλάτη του μεγάλου βουνού. Ανεβαίνει και μεγαλώνει. Και λάμπει όλο και πιο πολύ. Στη θέα του η θάλασσα πετά το σκουρόχρωμο σεντόνι και ντύνεται με χρώματα. Χρυσαφιά, κίτρινα, πορτοκαλί και ασημένια. Το χιονισμένο τοπίο αποκτά μια εξωγήινη λάμψη. Η χαράδρα λούζεται μ΄ ένα φώς παράξενο. Εξωπραγματικό σχεδόν. Οι χιονονιφάδες που, εν τω μεταξύ, γίνονται όλο και πιο πυκνές μεταφορτώνονται σ΄ ένα πολύχρωμο λαμπερό κομφετί. Που σκορπίζεται γύρω μας για να γιορτάσει το γεγονός. Στα καφέ που είναι σπαρμένα στο μήκος του δρόμου χαμηλώνουν τα φώτα για να θαυμάσουν οι θαμώνες το εξαίσιο θέαμα… Το γεναριάτικο φεγγάρι. Ένα φεγγάρι αλλιώτικο. Τόσο μεγάλο. Τόσο χρωματιστό. Τόσο όμορφο. Τόσο ερωτικό…

Το φωτισμένο τοπίο έργο τέχνης! Πίνακας ζωγραφικής! Ρεαλιστικός και σουρεαλιστικός μαζί. Μπατίκ λάδι και ακουαρέλα. Γκούσταβ, Κουρμπέ, Μανέ, Ντεγκά αλλά και Νταλί και Πικάσο και … Όλοι μαζί. Σένα έργο μοναδικό… Στο ολόγιομο φεγγάρι του Γενάρη.