Και καθώς περιηγείται κανείς τη Φρανκφούρτη τα βήματά του σταματούν μπροστά στο μεγάλο ποτάμι. Τον Μειν. Που στο διάβα του να συναντήσει τον Ρήνο κυλά τα σκουροπράσινα έως καφετιά νερά του ήρεμα κόβοντας την πόλη στα δυο. Στη μεγάλη μεταλλική γέφυρα που ενώνει τη μια όχθη με την άλλη σε περιμένει μια έκπληξη.Πολύ μεγάλη! Που σε κάνει να αισθανθείς περήφανος για τη καταγωγή σου.
Μια ελληνική επιγραφή!
Μια ρήση Ομηρική δεσπόζει στη μέση της γέφυρας γραμμένη μάλιστα με ελληνικά γράμματα.
«ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ»
Στη βάση μια άλλη μικρότερη εξηγεί στα Γερμανικά και υποσημειώνει «Όμηρος, Οδύσσεια, Α.183» Ανατριχιάζεις. Να βλέπεις στη καρδιά του οικονομικού κέντρου της Γερμανίας – και όχι μόνο – ένα στίχο της Οδύσσειας.
«Ταξιδεύοντας σε τόπο αλλόγλωσσο (αλλόθροι άνθρωποι, άνθρωποι που μιλάνε διαφορετική γλώσσα) σε σκουρόχρωμα (σαν το κρασί) νερα….
Καλησπέρα,
Είναι πολύ όμορφο αυτό που έγραψες.
Χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα ΄Ελληνες που είναι υπερήφανοι για τον τόπο τους και τη πατρίδα τους.
Συγχαρητήρια.
Ιουλία
Ευχαριστώ για τα καλα σου λόγια.